ငယ္ဘ၀ေလးေတြကို သတိရခ်ိန္မွာ ျပန္လည္ျပီးေတာ့ ႏုပ်ိဳအသက္၀င္ခဲ့တယ္။
အတိိတ္ဆိုတာက ေပ်ာ္စရာေတြရွိသလို ၀မ္းနည္းစရာေတြလည္း ရွိခဲ့တယ္။
ေပ်ာ္စရာေတြျပန္ေတြးမိခ်ိန္ ၾကည္ႏူးတာေတြ ရွိေပမယ့္။
ဘ၀ရဲ႕ခက္ခဲၾကမ္းတမ္းတဲ့ အခ်ိန္ေတြက ျပန္ေတြးမိခ်ိန္မွာ အဲဒါေတြကို
ေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္လာတဲ့အခါ ခုခ်ိန္စဥ္းစားမိတာက ေၾသာ္ ငါ့ဘ၀မွာ
ဒီလိုေလးေတြျဖစ္ခဲ့ပါလားလို႕ ျပန္ဆင္ျခင္မိတယ္။ ဘယ္လိုေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ရတယ္
ဆိုတဲ့အေတြ႕ၾကံဳကိုလည္းရခဲ့တယ္။ အဲဒီအေတြ႕အၾကံဳေတြကို ကၽြန္မက နီးစပ္ရာ
ခင္မင္သူေတြ သူတို႕အခက္ခဲေတြတိုင္ပင္တဲ့အခါ ျပန္လည္ေ၀မွ်ခဲ့တယ္။
အၾကံဥာဏ္ေပးခဲ့တယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ့ ကေလးေတြအတြက္က
ေကာင္းေသာအၾကံဥာဏ္ေတြလည္း ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ဒါက ကိုယ္တိုင္ၾကံဳခဲံရတာကိုး။
စကားေျပာရင္း ခင္မင္တဲ့ညီမေလးေတြကို ေျပာျပတယ္။ အမတုန္းက ဘယ္လိုမို႕
ဘယ္လိုျဖစ္ခဲ့တာ အဲလိုမလုပ္နဲ႕ ေနာင္တခ်ိန္ဘယ္လိုျဖစ္တတ္တယ္ေပါ့။
ဒါေပမယ့္ လူဆိုတာ ကိုယ္မွန္တယ္ထင္တာ လုပ္တာမ်ိဳးေလး
ေျပာတိုင္းဘယ္လုပ္ပါ့မလဲ။ ကိုယ္ကိုတိုင္ေတာင္ ဒါလုပ္ရမယ္ဆိုတာ သိေပမယ့္
ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာေလးကိုေတာ့ ကိုယ္လုပ္လိုက္တာပဲေလ။ သူမ်ားကေတာ့
ဘယ္အျမဲနားေထာင္ႏိုင္ပါ့မလဲ။ တခ်ိန္သူတို႕ကိုယ္တိုင္ကို
သတိေပးထားတဲ့အတိုင္း ျဖစ္လာေတာ့မွသာ အမေရ ဒီလိုေတာ့ျဖစ္ေနပါျပီေျပာရင္
ကိုယ္ကလည္း လူၾကီးပီပီ သတိေပးခဲ့တယ္။ ေနာင္ဒီလိုမလုပ္နဲ႕ေပါ့။
ေျပာျပဆံုးမေပးပါတယ္။
ခုေရးတာေတြကေတာ့ေပၚလာတဲ့ စိတ္အပိုင္းအစေလးတစ္ခုပါ
မပိုးတီ(၄ ေအာက္တိုဘာ ၂၀၁၃ခုႏွစ္)
No comments:
Post a Comment