August 30, 2012

သမီးငယ္(4)

သမီးေလးကိုးလျပည့္ေတာ့ဖို႕ ႏွစ္ရက္ပဲလိုေတာ့တယ္။ သမီးေလးတတ္တာေတြကေတာ့ အမ်ားၾကီးပဲ ။ ပိုးအိမ္ျပန္လာျပီဆို အက်ီေတာင္မလဲႏိုင္ေအာင္ပဲ သမီးေလးဆီကိုေျပးသြားမိတယ္။ ၀ူး၀ူး၀ါး၀ါး အသံေလးေတြကို နားေထာင္းရင္း သမီးေလးကိုခ်ီပိုးရင္း ေပ်ာ္စရာအခ်ိန္ေတြကို ဖန္တီးရတယ္။ ပိုးပင္ပန္းလာတဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာ သမီးေလးနဲ႕ေနရင္း စိတ္ကိုေျဖေလ်ာ့ရတာလည္း အေလ့က်င့္ေကာင္းပါပဲ။ ပိုးအလုပ္ေတြမႏိုင္နင္းလို႕ ေက်ာင္းစာေတြက်က္ေနခ်ိန္မွာ သမီးကိုဂရဳမစိုက္ႏိုင္ခ်ိန္ေတြမွာ ရင္ထဲမေကာင္းျဖစ္ရတယ္။ ပိုးဆီမွာ သမီးေလး ပံုရိပ္ေတြ အမ်ားၾကီးပဲ။ ကေလးကို ပိုးက ေဟရတီေဆာင္းကို ေဟရတီေမ်ာက္၇ံႈးလို႕ နာမည္ေျပာင္ ေပးထားတယ္။ အိမ္ေရွ႕ကသံပန္းေပၚကို တက္တယ္ေလ အရြယ္ငယ္ငယ္ေလးနဲ႕။ေယာက္က်ားေလးေတာင္ရံႈးတယ္ ေဆာ့တာကေတာ့ေလ။ ခုစက္တင္ဘာ ၂ရက္ဆို သမီးေလး ကိုးလျပည့္ျပီ။ တျဖည္းျဖည္းတတ္လာတဲ့ သမီးကိုၾကည့္ရင္း ဗိုက္ထဲမွာတုန္းက ဘယ္လိုေနမလဲလို႕ေတြးမိတဲ့ သမီးေလးဟာ အဲေလာက္ခ်စ္စရာေကာင္းမွန္း မသိခဲ့ပါဘူး။ သမီးရဲ႕အနာဂတ္ကို စဥ္းစားရင္း ဘာလုပ္ေပးရမလဲေတြးေနမိတယ္။ ပိုးသီခ်င္းဆိုရင္ သမီးေလးက လက္ခုပ္တီးတယ္။ လက္ေလးလႈပ္ျပီးကတယ္။ အျပင္သြားရင္ ဘိုင္ဘိုင္လုပ္ျပတတ္တယ္ ။ ဆူလိုက္ရင္ မ်က္ႏွာငယ္ေလးနဲ႕ၾကည့္တတ္တယ္ ။ သမီးေလးကို ပိုးအရမ္းခ်စ္တယ္ ။ ရင္နဲ႕မလြယ္ရေပမယ့္ လြယ္ခဲ့သလိုပဲခ်စ္တယ္။

ပိုးရတီ @ ပိုးတီ
30-8-2012 (Thursday)

တစ္ခါက

တစ္ခါက


မ်က္၀န္းတစ္ခ်က္ ၀င့္လိုက္တိုင္း
သူနဲ႕အၾကည့္ခ်င္းဆံု
ရင္ခုန္ခဲ့တဲ့ကာလေတြ လြန္ျပီးသကာလ
သူနဲ႕ခ်စ္သူေတြ ျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္။
ခ်စ္သူဘ၀ ပထမအစမွာေတာ့
ရင္ခုန္ဖြယ္ ၾကည္ႏူးဖြယ္
စကားလံုးမ်ားကို သီကံုးရင္း
ေပ်ာ္ခဲ့ၾကဖူးတယ္။
အျပင္မွာမေတြ႕ႏိုင္ေတာင္ 
ဖုန္းနဲ႕လည္း စကားေတြ  အမ်ားၾကီးေျပာခဲ့ၾကဖူးတယ္။
စိတ္ခ်င္းလည္း ဆက္ခဲ့ၾကဖူးတယ္
သဴ႕တမ္းတခ်ိန္တိုင္းမွာ
 သူ႕ဆီက မက္ေဆ့ေလးတစ္ေၾကာင္းျဖစ္ျဖစ္
ဖုန္းေခၚသံေလး ျဖစ္ျဖစ္၀င္လာခ်ိန္မွာ
ၾကည္ႏူးရင္ခုန္ခဲ့ဖူးတယ္။
ခ်စ္သူသက္တမ္းရင့္လာေတာ့
သူရဲ႕ ဖုန္းေခၚသံေတြ
မက္ေဆ့ေတြ အလာက်ဲသြားခဲ့တယ္။
ေနာက္ေတာ့ သူရဲ႕စိတ္မရွည္သံေတြ
စကားသံေတြ ၾကားခဲ့ရတယ္။
ရင္နာနာနဲ႕ မ်က္ရည္က်ခဲ့ရဖူးတယ္။
သို႕ေသာ္လည္း ခြင့္လႊတ္ျမဲလႊတ္လ်က္
ေပ်ာ္တစ္ခါ ရီတလွည့္
ျပံဳးတစ္ခါ ငိုတလွည့္
ရန္ျဖစ္လိုက္ ျပန္ခ်စ္လိုက္နဲ႕ 
ခ်စ္သူဘ၀ကို ျဖတ္သန္းရင္း
တျဖည္းျဖည္းသူ႕ရဲ႕ လစ္ဟာေနေသာ
၀တၱရားမ်ားကို လစ္လ်ဴရႈရင္း
ခ်စ္သူသက္တမ္းကို ရသမွ်ဆြဲဆန္႕ခဲ့ဖူးတယ္။
သူကုိယ့္ကို လံု၀ မခ်စ္ေတာ့ဘူးသိလိုက္ခ်ိန္မွာ
ရင္နာနာနဲ႕ပဲ ေမ့ျပစ္ရင္း
ဘ၀ခရီးကို ဆက္ေလ်ာက္ရင္း
တစ္ေယာက္တည္း အထီးက်န္စြာျဖင့္
ယေန႕တိုင္ ခုထိ...............................................။